Mijn naam is Nicole, ik ben 28 jaar oud en woon samen met mijn partner en onze dochter Emma Robin, die in 2022 is geboren. In mijn vrije tijd houd ik van lezen en haken en spreek ik graag af met vriendinnen. Ook vind ik het leuk om samen met mijn man dingen te doen, zoals uit eten gaan, bowlen of naar het strand. Van mezelf ben ik een rustig en vriendelijk persoon. Ik denk graag mee met anderen en probeer altijd behulpzaam te zijn. Mensen omschrijven mij vaak als zorgzaam, empathisch en betrokken.

Mijn weg naar de opleiding verpleegkunde is stap voor stap gegaan. Na mijn opleiding Medewerker Maatschappelijke Zorg niveau 4 ben ik gaan werken bij GGZ Rivierduinen. Hier heb ik vier jaar gewerkt op een beschermde woonvorm met verschillende doelgroepen, zoals cliënten met schizofrenie, depressie en dementie. In deze periode heb ik veel geleerd over het begeleiden van cliënten in het dagelijks leven, het uitvoeren van ADL-zorg, het voeren van gesprekken en het werken met doelen die gericht zijn op kwaliteit van leven.

Tijdens mijn werk bij Rivierduinen merkte ik dat ik het begeleiden van cliënten goed kon, maar dat ik soms het gevoel had dat ik tekort schoot op het medische gedeelte. Ik handelde op de manier die ik had geleerd als begeleider, maar merkte dat ik kennis miste over lichamelijke signalen, observaties en klinisch redeneren. Vooral bij lichamelijke klachten of veranderingen bij cliënten voelde ik dat ik niet altijd goed kon onderbouwen wat er aan de hand was of wat er nodig was. Hierdoor begon ik steeds vaker te denken dat ik mij verder wilde ontwikkelen in de zorg.

In deze periode kwam ik erachter dat de opleiding tot verpleegkundige goed bij mij zou passen. Ik wilde niet alleen begeleiden, maar ook beter begrijpen wat er medisch gebeurt en meer verantwoordelijkheid kunnen nemen in de zorg. Kort daarna brak de coronaperiode uit en ben ik bij Rivierduinen blijven werken. In deze periode heb ik veel werkervaring opgedaan, maar de wens om de opleiding te volgen bleef in mijn achterhoofd. Daarna ben ik zwanger geworden van onze dochter. Omdat ik dichter bij huis wilde werken, ben ik op zoek gegaan naar een andere baan en ben ik terechtgekomen bij GGZ Delfland, op het Paard, afdeling herstel, waar gewerkt wordt met cliënten met psychiatrische problemen en verslavingsproblematiek.

Ook in deze functie merkte ik dat mijn interesse in de opleiding verpleegkunde bleef bestaan. Ik wilde mij verder ontwikkelen, meer kennis opdoen en groeien in mijn rol binnen de zorg. Daarom heb ik uiteindelijk de stap genomen om op gesprek te gaan voor de opleiding. Na dit gesprek wist ik zeker dat dit was wat ik wilde en ben ik gestart met de HBO-V opleiding. De interesse voor deze opleiding is dus al meerdere jaren aanwezig geweest en ik ben blij dat ik uiteindelijk de keuze heb gemaakt om deze stap te zetten.

Tijdens mijn opleiding merk ik dat het verpleegkundig beroep goed bij mij past. Het beroep is breed en uitdagend en vraagt om verschillende vaardigheden. Als verpleegkundige kijk je niet alleen naar de ziekte, maar naar de hele persoon. Dit sluit goed aan bij hoe ik zelf ben, omdat ik het belangrijk vind om naar cliënten te luisteren, mee te denken en samen te zoeken naar wat iemand nodig heeft.

Wat ik belangrijk vind in mijn werk als verpleegkundige in opleiding, is dat cliënten zich gezien en gehoord voelen. Ik word door collega’s en cliënten vaak omschreven als rustig, vriendelijk en zorgzaam. Hier herken ik mijzelf in. Ik vind het belangrijk dat cliënten mij niet zien als zomaar een medewerker, maar als iemand die echt aandacht heeft voor hen als persoon. In de GGZ is het contact met cliënten een belangrijk onderdeel van de zorg, en juist in de kleine dingen kun je laten merken dat je betrokken bent. Dit kan bijvoorbeeld zijn door even extra tijd te nemen voor een gesprek, mee te denken met een cliënt of iets te doen wat voor de cliënt belangrijk is, ook al lijkt het iets kleins.

Naast mijn zorgzame kant kan ik ook duidelijk zijn wanneer dat nodig is. In de GGZ komt het regelmatig voor dat cliënten dingen uit handen willen geven die ze zelf nog kunnen. Ik vind het belangrijk om cliënten te stimuleren om zo zelfstandig mogelijk te blijven en hun eigen regie te houden. Dit betekent dat ik soms grenzen moet stellen of iemand moet motiveren om iets zelf te doen. Ik probeer dit altijd op een rustige en respectvolle manier te doen. Ik merk dat cliënten dit vaak waarderen, omdat ze hierdoor merken dat ze meer kunnen dan ze zelf denken.

Persoonsgerichte zorg is voor mij een belangrijk uitgangspunt in mijn werk. Iedere cliënt is anders en heeft zijn eigen verhaal, mogelijkheden en beperkingen. Daarom vind ik het belangrijk om goed te luisteren, door te vragen en mijn communicatie aan te passen aan de persoon tegenover mij. In de GGZ werk ik met cliënten met verschillende ziektebeelden, niveaus en achtergronden. Dit vraagt dat ik flexibel ben in mijn communicatie en mijn manier van begeleiden. De ene cliënt heeft behoefte aan duidelijkheid en structuur, terwijl een andere cliënt juist meer ruimte nodig heeft om zelf keuzes te maken.

Tijdens mijn werk en opleiding heb ik gemerkt dat samenwerking een grote rol speelt binnen de zorg. In de GGZ werk je veel samen met artsen, psychologen, begeleiders en verpleegkundigen. Door goed samen te werken kan er beter gekeken worden naar wat een cliënt nodig heeft. Ik vind het belangrijk om mijn observaties te delen en ook naar anderen te luisteren. Door overleg kan de zorg beter worden afgestemd en kan er sneller worden ingegrepen wanneer dat nodig is.

Wat ik soms nog lastig vind, is om feedback te geven aan collega’s of om voor mezelf op te komen. Ik ben van nature iemand die conflicten liever vermijdt en het prettig vindt als de sfeer goed blijft. Toch merk ik dat het als verpleegkundige belangrijk is om je mening te geven en je professioneel uit te spreken, zeker wanneer het om de zorg voor een cliënt gaat. Dit is een ontwikkelpunt waar ik tijdens mijn opleiding bewust aan werk. Ik probeer vaker mijn observaties te benoemen, vragen te stellen en mijn mening te onderbouwen.

Voor de toekomst wil ik mij verder ontwikkelen als verpleegkundige binnen de GGZ. Ik vind het interessant om mij verder te verdiepen in psychiatrie,  somatisch binnen de GGZ en klinisch redeneren. Juist omdat ik in mijn eerdere werk merkte dat ik medische kennis miste, geeft het mij nu veel voldoening om te merken dat ik hierin groei. Ik wil uiteindelijk een verpleegkundige worden die zowel op begeleidend als op verpleegkundig en klinisch gebied sterk is, zodat ik cliënten zo goed mogelijk kan ondersteunen.

Mijn doel is om een verpleegkundige te zijn die rustig blijft, goed observeert, samenwerkt met het team en altijd blijft kijken naar de persoon achter de cliënt. Ik wil blijven leren, mij blijven ontwikkelen en steeds meer vertrouwen krijgen in mijn eigen handelen als verpleegkundige.